arfur

ég ligg endilöng í kjötborðinu

marflöt og gapi

og fólkið streymir inn

til að skoða mig

þukla á mér

strjúka mér

mér er kalt í kjötborðinu

en kaupmaðurinn er strangur á svip

og segir mér að kvarta ekki

því þarna hafi mamma mín legið áður

möglunarlaust

og mamma hennar á undan

og mamma mömmu hennar

og mömmur…

ég rís upp við dogg í kjötborðinu

og bæti á varalitinn

Ljóðið birtist í ljóðabókinni Ég fór hvergi: sjálfhverf ljóð

Mynd: JGT

Leave a comment