Tásurnar

Honum finnst best að vera berfættur

en kappklæddur að öðru leyti

Hann berar tásurnar

á fallega löguðum fætinum

Farðu nú í sokka

ætlarðu að verða lasinn?

segi ég í nöldurtón og bergmála

mömmu mína

hverf aftur til þess tíma

þegar tásurnar mínar

voru litlar og viðkvæmar

að þreifa á lífinu

Síðan hafa þær gengið

langa vegu

vegleysur einnig og hrjóstur

Sú ganga er rist

í sigggróna ilina:

sagan mín

Ég kalla á litlu manneskjuna

hún hleypur til mín, ég fer

höndum um lítinn fót

og blæs hita í tásurnar

ristar rúnum:

sögunni hennar

Svo fer litlu manneskjuna að kitla

og við hlæjum saman

því báðar höfum við dregið

(að minnsta kosti)

einn lærdóm af göngunni:

að meta lífið

Ljóðið birtist í ljóðabókinni Tásurnar (2019) og er hér lítið breytt

Leave a comment