Fáein orð um starfendarannsóknir

Lengst af voru rannsóknir gerðar á kennurum. Akademískir fræðimenn rannsökuðu kennsluna og leituðust við að finna út hvaða athafnir kennarans gáfu bestan árangur. Síðan tók áhugi fræðimanna að beinast frá atferli kennara og á hugsun hans.  Rannsóknarspurningar fóru að snúast t.d. um hvað réði því að kennarinn gerði eitt en ekki annað. Kennararannsóknir fóru þó í auknum mæli að fela í sér samstarf við kennarann. Í starfendarannsóknum er stigið skrefinu lengra þar sem kennarinn rannsakar eigið starf.  Talsmenn starfendarannsókna telja að það sé einfaldlega ekki hægt að skilja kennslu af þeirri dýpt sem nauðsynleg er til að geta bætt hana nema kennarar komi að málinu og skoði sjálfir starf sitt með kerfisbundnum hætti.

Jean McNiff er prófessor í menntarannsóknum við St. John University í York.  Hún á að baki yfirgripsmikil skrif um starfendarannsóknir og hefur unnið með kennurum að slíkum rannsóknum í meira en tvo áratugi. McNiff lítur svo á að rannsóknarferlið og starfið séu eitt, það er samtvinnað.  Enda nálgist kennsla það oft að vera starfendarannsókn, einkum ef kennaranum er umhugað um að þróa starfshætti sína og læra af reynslunni.

Starfendarannsókn er því ákveðin aðferð til að endurskoða starf sitt með það fyrir augum að bæta það eða fá fullvissu fyrir að kennari sé á réttri leið. Allir geta gert starfendarannsókn, með því að hugsa vandlega um eigið starf, með n.k. sjálfsskoðun (self-reflective), í félagi við aðra sem eru einnig að vinna starfendarannsókn.

McNiff lítur ekki á starfendarannsókn sem röklegt ferli heldur spíral þar sem vel er hægt að byrja á einum stað og enda á öðrum, mjög ófyrirséðum – enda skiptir ferlið meginmáli.

Það má fræðast meira um Jean McNiff á heimasíðu hennar.

Hér má kynna sér starfendarannsóknir í Menntaskólanum við Sund